Tadeusz Różycki „Dudek” zmarł w wieku 95 lat. Informację o jego śmierci podano we wtorek, 17 listopada, a potem udostępnił ją Rafał Trzaskowski. To zamyka życie człowieka, którego wojenny życiorys i powojenna praca muzyczna spotkały się w jednym, publicznie opisanym wspomnieniu.
Rafał Trzaskowski o Różyckim
Trzaskowski napisał: „Żegnaj, Bohaterze. Warszawa zawsze będzie pamiętać”. W tym samym wpisie wskazał, że Różycki był członkiem legendarnych Szarych Szeregów podczas okupacji i Powstania Warszawskiego.
Prezydent Warszawy dodał też, że Różycki urodził się w Warszawie i w powstaniu służył w Śródmieściu. Z tego samego opisu wynika, że jego wojenne doświadczenie nie ograniczało się do jednego epizodu, lecz obejmowało cały ciąg działań w mieście.
Śródmieście i Harcerska Poczta Polowa
Pracownicy Muzeum Powstania Warszawskiego podali, że Różycki był kurierem Harcerska Poczta Polowa in w Śródmieściu Południowym podczas Powstania Warszawskiego. Po kapitulacji wyszedł z Warszawy z ludnością cywilną.
Ten sam przekaz pokazuje dwa porządki jego życia obok siebie: służbę w czasie wojny i późniejszą pracę artystyczną. Po wojnie był muzykiem Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej, kompozytorem, aranżerem, dyrygentem i wieloletnim prowadzącym Grająca Tabakierka.
Różycki otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski oraz Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. Wspomnienie o jego śmierci łączy więc wojenny los powstańca z późniejszą karierą muzyczną, a oba te wątki zostały teraz zapisane w jednym publicznym komunikacie.
Powstanie Warszawskie i muzyka
W praktyce oznacza to, że pamięć o Różyckim będzie opierać się na dwóch równorzędnych rolach: łącznika i kuriera w czasie wojny oraz twórcy i lidera po niej. Dla osób śledzących tę historię najważniejsze pozostaje to, że jego śmierć została już upubliczniona, a opis życia pozostawił gotowy obraz człowieka z Warszawy, którego wojenny i artystyczny dorobek nie da się rozdzielić.







